Kiedy warto przyjść na terapię neurotaktylną?
Terapia neurotaktylna może być pomocnym uzupełnieniem procesu terapeutycznego, gdy trudności dziecka wiążą się z odbiorem bodźców dotykowych, regulacją napięcia lub świadomością własnego ciała.
Warto rozważyć konsultację, gdy dziecko:
- silnie unika dotyku lub reaguje na niego napięciem;
- nie toleruje czesania, mycia, obcinania paznokci lub ubierania;
- niechętnie dotyka określonych materiałów i faktur;
- intensywnie poszukuje mocnego nacisku lub przytulania;
- ma trudności z wyciszeniem i regulacją pobudzenia;
- reaguje niepokojem na niespodziewany kontakt fizyczny;
- ma trudności z odczuwaniem granic własnego ciała;
- doświadcza problemów z napięciem mięśniowym;
- korzysta z terapii integracji sensorycznej lub fizjoterapii i potrzebuje dodatkowego wsparcia.
Podobne trudności mogą wynikać z różnych przyczyn, dlatego decyzję o włączeniu terapii neurotaktylnej zawsze poprzedzamy indywidualną oceną potrzeb dziecka oraz ustaleniem celu terapii.
What They Learn
Zakres terapii zawsze dostosowujemy do wieku dziecka, jego możliwości oraz celu prowadzonego wsparcia.
W zależności od potrzeb terapia może obejmować:
- pracę nad regulacją napięcia mięśniowego;
- wspieranie tolerancji bodźców dotykowych;
- stopniowe oswajanie różnych form dotyku;
- rozwijanie świadomości własnego ciała;
- wspieranie regulacji pobudzenia;
- dobór aktywności uzupełniających prowadzoną terapię;
- wskazówki dla rodziców dotyczące bezpiecznej pracy z dzieckiem wdomu.
Terapia neurotaktylna jest jedną z metod wspierających rozwój dziecka i najczęściej stanowi element szerszego planu terapeutycznego, przygotowanego indywidualnie przez specjalistów.
Co warto wiedzieć przed terapią neurotaktylną?
Przed rozpoczęciem terapii przeprowadzamy rozmowę z rodzicem lub opiekunem, aby poznać stan zdrowia dziecka, dotychczasowe diagnozy oraz przebieg wcześniejszego leczenia i terapii. Dzięki temu możemy ocenić, czy terapia neurotaktylna będzie odpowiednią formą wsparcia i bezpiecznie zaplanować jej przebieg.
Przed pierwszym spotkaniem warto poinformować nas między innymi o:
- nadwrażliwości skóry;
- zmianach dermatologicznych;
- zaburzeniach czucia;
- padaczce;
- dolegliwościach bólowych;
- świeżych urazach lub przebytych zabiegach;
- innych chorobach lub schorzeniach, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii.
Podczas zajęć stale obserwujemy reakcje dziecka i dostosowujemy sposób pracy do jego możliwości oraz tolerancji na bodźce. Terapia prowadzona jest z poszanowaniem komfortu dziecka – nie stosujemy technik wywołujących ból ani nie kontynuujemy oddziaływań mimo wyraźnego sprzeciwu dziecka.
Jeżeli zalecamy kontynuowanie wybranych aktywności w domu, rodzice otrzymują dokładne instrukcje dotyczące ich wykonania oraz informacje, w jakich sytuacjach należy przerwać ćwiczenia i ponownie skonsultować się z terapeutą.