O diagnozie
Na konsultację warto zgłosić się wtedy, gdy dziecko ma trudności z wykonywaniem zadań wymagających sprawnego wykorzystywania wzroku, mimo że nie zawsze wynikają one z wady wzroku.
Warto rozważyć konsultację, gdy dziecko:
- gubi miejsce podczas czytania;
- pomija wyrazy lub linijki tekstu;
- pomaga sobie palcem podczas czytania;
- ma trudności z przepisywaniem z tablicy;
- bardzo zbliża twarz do książki lub zeszytu;
- szybko męczy się podczas czytania i pisania;
- skarży się na ból głowy lub oczu;
- często pociera oczy albo intensywnie mruga;
- zasłania lub zamyka jedno oko;
- perzechyla głowę podczas patrzenia;
- ma trudności z łapaniem piłki i koordynacją ręka-oko;
- niechętnie układa puzzle, odwzorowuje wzory lub wykonuje zadania wymagające analizy wzrokowej;
- ma trudności z oceną odległości;
- wolno przenosi wzrok pomiędzy zeszytem a tablicą.
Takie objawy mogą mieć różne przyczyny i nie zawsze oznaczają zaburzenia funkcji wzrokowych. Dlatego przed rozpoczęciem terapii warto zadbać o odpowiednią diagnostykę oraz wykluczyć wadę wzroku lub choroby oczu.
Co obejmuje sensomotoryczna terapia widzenia?
Program terapii zawsze dobieramy indywidualnie do potrzeb dziecka oraz trudności, które zostały wcześniej rozpoznane.
W zależności odpotrzeb pracujemy nad:
- kontrolą ruchów oczu;
- płynnym śledzeniem poruszających się obiektów;
- szybkim przenoszeniem wzroku pomiędzy punktami;
- współpracą obojga oczu;
- konwergencją (umiejętnością kierowania oczu podczas patrzenia z bliska);
- koordynacją wzrokowo-ruchową;
- orientacją w przestrzeni;
- przeszukiwaniem pola wzrokowego;
- wykonywaniem zadań wzrokowych podczas ruchu;
- wykorzystywaniem informacji wzrokowych podczas nauki, zabawy i codziennych aktywności.
Ćwiczenia dobieramy na podstawie przeprowadzonej oceny oraz wcześniejszej diagnostyki. W przypadku niektórych funkcji wzrokowych, takich jak akomodacja czy konwergencja, konieczna jest wcześniejsza ocena przeprowadzona przez specjalistę posiadającego odpowiednie kwalifikacje.
Co warto wiedzięc przed terapią?
Przed rozpoczęciem terapii warto wykonać aktualne badanie okulistyczne, szczególnie jeśli dziecko skarży się na pogorszenie ostrości widzenia, ból oczu, podwójne widzenie, częste bóle głowy lub zamazywanie obrazu. Pozwala to wykluczyć choroby oczu oraz ocenić, czy konieczna jest korekcja okularowa lub dalsza diagnostyka.
Pierwsze spotkanie rozpoczynamy od rozmowy z rodzicem, analizy zgłaszanych trudności oraz dostępnej dokumentacji. Następnie obserwujemy funkcjonowanie dziecka podczas odpowiednio dobranych zadań wzrokowych i ruchowych, aby zaplanować terapię najlepiej odpowiadającą jego potrzebom.
Podczas zajęć stale obserwujemy reakcje dziecka i dostosowujemy stopień trudności ćwiczeń do jego możliwości. Jeżeli zalecamy wykonywanie ćwiczeń w domu, przekazujemy dokładne wskazówki dotyczące ich realizacji.
Jeżeli u dziecka wystąpi nagłe pogorszenie widzenia, pojawi się nagłe zezowanie, stałe podwójne widzenie, silny ból oka, uraz oka lub głowy albo inne nagłe zaburzenia widzenia, w pierwszej kolejności należy zgłosić się do lekarza. Terapia nie zastępuje pilnej diagnostyki okulistycznej ani neurologicznej.