Kiedy rozpoczęcie indywidualnej terapii jest wskazane?
Każde dziecko doświadcza trudniejszych momentów i silnych emocji. Czasem wystarczy rozmowa i kilka wskazówek dla rodzica, a czasem dziecko potrzebuje dłuższego, regularnego wsparcia, aby lepiej radzić sobie z wyzwaniami, które wpływają na jego codzienne funkcjonowanie. Indywidualna terapia psychologiczna jest dobierana do potrzeb dziecka i prowadzona w jego własnym tempie.
Warto rozważyć rozpoczęcie terapii, gdy dziecko:
- przez dłuższy czas doświadcza trudności z regulacją emocji;
- często reaguje silną złością, lękiem, smutkiem lub wycofaniem;
- ma trudności w relacjach z rówieśnikami lub dorosłymi;
- przeżywa sytuację kryzysową, zmianę lub trudne wydarzenie w życiu rodziny;
- ma obniżone poczucie własnej wartości lub trudność z budowaniem pewności siebie;
- nie radzi sobie z napięciem, stresem lub frustracją;
- doświadcza trudności wpływających na funkcjonowanie w domu, przedszkolu lub szkole;
- trzymało takie zalecenie podczas konsultacji psychologicznej lubprocesu diagnostycznego.
Rozpoczęcie terapii nie oznacza, że z dzieckiem „dzieje się coś złego”. To przede wszystkim stworzenie bezpiecznej przestrzeni, w której może lepiej zrozumieć swoje emocje, rozwijać nowe umiejętności i otrzymać wsparcie dostosowane do swoich potrzeb. Równie ważnym elementem terapii jest współpraca z rodzicami, którzy otrzymują wskazówki pomagające wspierać dziecko również poza gabinetem.
Jak wygląda terapia psychologiczna w DUDU?
Spotkania odbywają się indywidualnie i są dostosowane do wieku, możliwości oraz aktualnych potrzeb dziecka. U młodszych dzieci terapia najczęściej opiera się na zabawie, aktywnościach twórczych, opowiadaniach i ćwiczeniach wspierających rozpoznawanie oraz wyrażanie emocji. W pracy ze starszymi dziećmi i młodzieżą większą rolę odgrywa rozmowa, rozwijanie samoświadomości oraz wspólne poszukiwanie sposobów radzenia sobie z trudnościami.
Pierwsze spotkania pozwalają lepiej poznać dziecko, jego mocne strony, potrzeby oraz sytuację w domu, przedszkolu lub szkole. Na tej podstawie psycholog wspólnie z rodzicem ustala cele terapii i planuje dalszą pracę. W trakcie procesu terapeutycznego cele mogą być modyfikowane wraz z rozwojem dziecka i pojawiającymi się potrzebami.
Terapia to proces, dlatego bardzo ważna jest regularność spotkań. Dzięki niej dziecko ma możliwość stopniowego budowania zaufania do terapeuty, rozwijania nowych umiejętności i bezpiecznego wprowadzania ich do codziennego życia.
Ważnym elementem terapii jest również współpraca z rodzicami. W razie potrzeby mogą oni uczestniczyć w konsultacjach, podczas których wspólnie omawiane są postępy dziecka, pojawiające się trudności oraz sposoby wspierania go na co dzień. Jeśli wymaga tego proces terapeutyczny i realizowane cele, do wybranych spotkań mogą zostać zaproszone także inne ważne dla dziecka osoby, np. rodzeństwo lub opiekunowie.
Zależy nam na tym, aby wsparcie nie kończyło się po wyjściu z gabinetu. Rodzice otrzymują praktyczne wskazówki, które pomagają lepiej rozumieć potrzeby dziecka i wspierać je w codziennych sytuacjach. Jednocześnie dbamy o to, aby dziecko miało podczas terapii swoją bezpieczną przestrzeń. Zakres informacji przekazywanych rodzicom jest zawsze dostosowany do wieku dziecka oraz zasad poufności, które stanowią ważny element budowania relacji opartej na zaufaniu.